Hakikat şu ki; Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'in doğduğu gece kesin olarak bilinmemektedir. Bilakis günümüzdeki bazı tarih alimleri, Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'in doğduğu gecenin Rebîül-Evvel ayının 9. gecesi olduğu ve 12. gecesi olmadığını iddia etmektedirler. Eğer bu iddia sabit ise 12. gece yapılan kutlamanın tarihî yönden hiçbir dayanağı yoktur.

Sonra Mevlid-i Nebevî'yi kutlamanın dînî yönden de hiçbir delil ve mesnedi yoktur. Zira Mevlid-i Nebevî'yi kutlamak Allah'ın dîninden olmuş olsaydı, Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) bunu yapardı veya ümmetine bunu beyan ederdi. Eğer o bunu yapmış veya ümmetine bildirmiş olsaydı, malumdur ki bu iş mevcud hadis kitaplarında sabit olurdu.

Böyle bir durum da söz konusu olmadığına göre,bu kutlamanın Allah'ın dîninde olmadığı anlaşılmış olur. Bu anlayışla bilinir ki Allah'ın dîninde olmayan şeyle Allah (azze ve celle)’ye ibâdet, taat, yakınlaşma olmaz ve bu câiz değildir. Aira Allah (subhanehu ve teala), rızasına ulaşmamız için bize bir çok yollar tayin etmiştir. Biz bunun mecmuuna ibadat diyoruz. Allah'ın kulları olduğumuz halde, O'nun rızâsına ulaşmamız için kendi yanımızdan bir yol çıkarmamız kesinlikle caiz değildir?

Dînden olmayan bir şeyi onun dînine sokmak ise yine caiz değildir. Ve bu manaya gelen bu hareket, Allah (azze ve celle) hakkına yapılan bir tecâvüzdür. Zira ibadetler tayin etme selahiyeti sadece Allah (subhanehu ve teala)’ya mahsustur. Aksini iddia ve tatbik ise kişiyi şirke ve müşrikliğe düçar kılar…

Allahtan muvaffakiyet talebiyle ben derim ki; eğer bu nevi kutlamalar şayet dînin kemâlinden olsaydı, İnsanların en hayırlısının zamanında veyahut da ondan sonra insanların en hayırlılarının yani ashabının zamanında mevcud olması gerekirdi. Şayet dînin kemâlinden değilse, bu takdirde dînden olması mümkün değildir. Zira Allah (azze ve celle); "Bugün size dîninizi kemâle erdirdim" buyurmuştur. Her kim,  Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'in vefâtından sonra ortaya çıkmış olmasına rağmen, bu kutlamanın dînin kemâlinden olduğunu iddiâ ederse, onun bu sözü yukarıdaki âyeti yalanlamayı içerir.

Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'in doğum gününü kutlayanlar, bu hareketleriyle Güya Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'i yüceltmek, ona olan sevgi ve muhabbetlerini göstermek ve Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'in doğum gününü kutlayarak içlerindeki peygamber sevgisini canlandırmayı ve ona itaat yolunda biraz daha güç kazandıklarını iddia ediyorlar. Hakikat şu ki, Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'i sevmek bir ibâdettir. Ve teabbudi yani aslı ibadet olan meselelerde ictihada yer yoktur. Hatta bir insan, Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'i nefsinden, evlâdından, babasından ve insanların hepsinden daha çok sevmedikçe kamil manada îmân etmiş olmaz. Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'i yüceltmek, ibâdettir. Aynı şekilde onun şeriatına meyletmek olan onun aşkıyla yanıp tutuşmak da yine dîndendir. Ancak bu sevgi bu aşk ve yangın onun talim ve terbiyesi dışında olamaz.

Bu kutlama ibâdet kapsamına girdiğine İbadet mevzusunun merasında yer işgal ettiğine göre, onda olmayan bir şeyi Allah'ın dînine yerleştirmek, kesinlikle câiz değildir. Bu sebeple Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'in doğum günü yani mevlidini kutlamak, bid'attır ve dahi haramdır. Üstelik bu kutlamalarda artık ip elden kaçırılmış ve büyük gösteri merkezlerinde peygamber sevgisiyle türlü edebsizlik ve saygısızlıklar yapılır olmuştur. Hakikat şu ki; her bidat bir sünnetin katilidir. İşte çok zaman mevlid merasimlerine itiraz edenler bunun için itiraz etmişlerdir. Dün evlerin misafir salonlarında üç beş kişi düzenlenen sonra mescidlere akseden sonra düğün salonlarına yürüyen bu çirkinlik artık stadyumları ve gösteri merkezlerini doldurmaktadır. Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) böyle bir sevgi gösterisini ümmetinden taleb etmemiştir. Bu yapılanları ne şeriat, ne de akıl tasdik eder. Bu yapılanların tamamının adı münkerattır. Hakikat şu ki dinde aslılar hususunda konuşanlar demişlerdir ki Def-i mazarrat celb-i maslahattan evladır. Şu halde peygamber sevgisini ateşleme kaygısından önce bu edebsizliğin durdurulmasına yer verilmelidir.

Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'in doğum gününü kutlayanlar, içerisinde Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) hakkında aşırıya giden Şiir, kasîdeleri, ve Nat-ı şerifleri söylemekteler. Kadınlı erkekli seyirci koltuklarında hiç beis görmeden yan yana oturmaktalar…

Yine, Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)’in doğum gününü kutlayanlardan kimilerinin ahmaklıklarına hep birlikte şahid oluyoruz. Onlar bu yeni din anlayışlarına yeni yeni adab müstahab sünnet ve vacibler de icad etmeyi ihmal etmiyorlar. Mevlidhân, mevlidini okurken "Mustafa dünyaya geldi" dediği anda herkes cemaat halinde ayağa kalkıyorlar. Biz birilerini putlarına saygı duruşu yapmakla kınarken bizden birileri de bunları yapsın. Allah için bunda akıl ve insaf var mıdır? Saygı duruşlarının adı kıyamdır ve Ancak Allaha yapılır… Sonra Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) kendisi için ayağa kalkılmasını kerih gördüğü sabittir. Ashâb, insanlar içerisinde onu en çok sevenler olmalarına ve onu bizden daha fazla yüceltmelerine rağmen, o hayatta olduğu halde kendisi için ayağa kalkılmasını çirkin görmesinden dolayı onun için ayağa kalkmadıklarına göre bu kendilerini bir şey zanneden adamlara ne oluyor ki..? Sonra daha da fecisi kimi beyinsizlerin; "şu anda Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'in rûhu aramıza geldi, ona saygı göstermek için ayağa kalkalım" dediklerini duyuyoruz. Bu hareket, akılsızlığın mahsulü bir densizliktir ve işin çirkinliğinin ne boyutlara vardığının resmidir. Biz onlardan ve şerlerinden Allaha sığınırız.

Bu bid'at, yani Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'in doğum gününü kutlama bid'atı, az evel de işaret ettiğimiz gibi asırların en hayırlısı olan ilk üç asır yani sahâbe, tâbiîn ve etbâut-tâbiîn asrı geçtikten sonra meydana gelmiş ve bu bid'atla birlikte dînin esasıyla ters düşen bir çok çirkinlikler vücud bulmuştur.

Son Güncelleme : 18.01.2008 - 02:26

Ortalama Üye Değerlendirmesi

   (0 Oylama)