Kur'ân-ı Kerîm'de hayat hikâyelerinden bahsedilen bütün peygamberlerin tek bir vazife ile mükellef olduklarını görüyoruz: Tebliğ... İnsanların, doğruya, güzele, iyiye, Allah'a gidişlerini sağ­lamak üzere görevlendirilmiş bu Allah elçilerinin tebliğle yetinme-teri, ümmet için de tavsiye'nin yeterliğine bir delildir.

Tavsiye, nasıl kâfi olmasın ki, Hz. Âdem'den bu yana gelen bütün dinler ve düzenlenen rejimler hep anlatılmak suretiyle kitle­lere kabul ettirilmiştir. Zira Allah (c.c.) tarafından insana verilen akıl, hislere, nefse ve şeytana mağlup'olmadığı, inat ve gurura ka­pılmadığı müddetçe; gerçeği, doğruyu, güzeli, İyiyi, hayr'ı idrâk ye­teneğine, sahiptir. Zaten yükümlülük ve sorumluluk insandaki bu mümeyyiz akıl sebebiyledir.

İslâm'da hakkı tavsiye'nin genel anlamıyla iki muhatabı vardır:

1. Müslüman olmayanlar,

2. Müslümanlar

Müslüman olmayanlar ki, bunlara karşı Kur'ân-ı Kerîm hakk'ın duyurulmasının yeterliğini çok açık olarak, "Dinde zorlama yoktur"68 âyetiyle ifade eder. Yine, tebliğ ve irşadlarından hattâ gösterdiği mu'cizelerden ibret alıp bir türlü hidâyete yanaşma isti­dadı göstermeyen bedbaht müşriklerin bu hallerine üzülen Hz. Mu-hammed'i Allah {c.c):

"Yüz çevirirlerse, seni oniar üzerine muhafız gönder­medik. Vazifen de tebliğden başka değildir."69

"Sana düşen ancak tebliğdir."

mealindeki âyetleriyle tesellî etmiş, tebliğ ve tavsiye ile yetinmesini

emretmiştir.

Gâşiye Sûresinde de şöyle buyurulmuştur:

"(Habibim) sen hemen (onlara Allah'ın nimetlerini, tevhid delillerini) hatırlat! Sen ancak bir hatırlatıcısın. Onların üzerine musallat zorlayıcı (bir adam) değilsin."

Zaten Peygamberin asıl görevi de inananları müjdelemek, inanmayanları korkutmaktır. İmân her şeyden önce bir hidâyet meselesidir.

"Allah'ın sapıttığını, hidâyet edecek kimdir?"

"Habibim, sen sevdiklerini hidâyet edemezsin, fakat Al­lah dilediğini hidâyet eder."

âyeti-i kerîmeleriyle imânın hidâyet meselesi oluşu sarahaten açıklanmıştır. Böyle olunca tavsiye'nin kifayeti ortadadır.

Tavsiye'nin ikinci muhatabı müslümanlardırki, bunlar hak­kında da şöyle buyurulmuştur:

"Sen (sade Kur'ân ile) va'z et! Çünkü gerçekten öğüt mü'miniere fâide verir."

Elmalılı merhum bu âyetin izahında şunları yazar:

"Va'z ve nasihat ile vazife ve sorumluluğu ihtar etmenin, mü'miniere fâidesi olur. İman etmiş olanların unutmamasına, gaf­lete düşmemesine, imanlarının kuvvetlenmesine, neş'elerinin art­masına, bilmediklerinin öğrenilmesine, hattâ iman meylinde olan­ların imâna gelmesine sebep olur."

Tavsiye ve hatırlatmanın kâfi olduğuna haricî bir delil de müslüman   memleketlerinde   hâlen   yürütülen   misyoner faaliyetleridir. Elierinde hiçbir kanunî yetki ve zorlama gücü olma­masına rağmen, belki milyarlar harcayarak, hayatlarını tehlikeye atarak misyonerlerin giriştikleri bu kesif faaliyetler, metodlu şekilde yürütülen propaganda ve tavsiyenin tesirine inanmış olmalarından ileri gelmektedir. Almanya'nın Hitler devri propaganda bakanı Göbbells; "Katolik kilisesi muvaffak oluyor; çünkü iki bin yıldır aynı şeyleri tekrarlıyor." "Propaganda yapmak heryerde, hattâ tram­vayda bile fikirden bahsetmektir"78 der. Bu sözlerin ortaya koyduğu esaslar altında çalışan hıristiyan dünyâsı tavsiyenin kâfi olduğuna canlı, müşahhas ve fakat bizim yönümüzden memnuniyet verici ol­mayan bir belgedir. Hıristiyan âlemi böylesi bir inançla çalışırken, bizim; müslüman olduğunu söyleyen halkımızdan ümit keserek onlara hakkı tavsiye etmememiz bilmem ne ile izah edilebilir?

Son Güncelleme : 18.01.2008 - 20:14

Ortalama Üye Değerlendirmesi

   (0 Oylama)