Biz, dini hükümleri Kur'anın mukaddes nazmından ve sünnetlerin mübarek lafızlarından, ibarelerinden anlamak ihtiyacın­dayız. Bu cihetle lafızlar hakkındaki bir takım lisan kanunlarını, bilgile­rini nazara almaya mecburuz. Bu lisan kanunlarına, ilimlerine vukuf sayesinde yalnız Kur'anı mübin ile süneni nebeviyyenin değil, her türlü yazıların, konuşmaların, düsturların, nizamnamelerin hükümlerine, in­celiklerine de ilmi bir tarzda muttali olmuş oluruz. Binaenaleyh dört kısma ayrılan bu lisan kanunlarını sırasile ve kısaca izah edeceğiz. Şöyle ki:

(1) Lafızlar, manaya vaz'ları itibariyle has, amm, müşterek ve mü-evvel kısımlarına ayrılır ve bunlardan  her biri hususi b'ir hükme tabi olur.

(2) Lafızlar, vazolundukları  manaya vazıh  bir tarzda delaletleri itibarile zahir, nas, müfesser, muhkem kısımlarına ayrılırlar. Kapalı bir tarzda delaletleri itibarile de hafi, müşkil, mücmel, müteşabih kısımları­na münkasimdirler.

(3) Lafızlar, vazolundukları manada veya bir münasebetle başka bir manada açık veya kapalı bir halde istimalleri itibarile de hakikat, mecaz, sarih, kinaye kısımlarına ayrılır.

(4) Lafızlar, ne  gibi manalara  delaletleri ve hangi maksatlarla söylenilmiş olduklarına işitenlerin vukufları itibarile de dal bilibare, dal bü'işare, dal biddelale,  dal biüktiza kısımlarına ayrılır.