Zahir, mücerret sigasını işitmekle manası anlaşılan, ken-disile ne kasdedildiği tefekküre muhtaç olmaksızın malum olan lafızdır. Mesela:  nazmı şerifi, bey'in halal   olmasını ifade hususunda zahirdir.

Zahirin hükmü, yakinen malum olan manasiyle ameün vü-cubüdür. Vakıa zahir bir lafız, manaya vaz'ı bakımından has ve amm ola­bilir. Bu cihetle te'vile, tahsise ihtimali vardır. Fakat mücerret bu ihti­mal, zahirin yakinen bilinen manasile amelin vücubüne mani değildir.

Nas'sa gelince: bu da; alelitlak söz manasında istimal edil­diği gibi nazmı kur'ana ve lafzı hadise de nas denilir. Usulcülere göre nas:  mütekellim cihetinden ileri gelen bir sebeple, mesela: ne gibi bir maksada mebni söylenmiş olması karinesile zahirden ziyade açık vazıh olan sözdür ki, amm olacağı gibi has da olabilir.

Mesela: nazmı celili, Allahüteala'nın birliğini, şe­rikten münezzeh olduğunu beyan hususunda bir nas'dır. Çünkü bu naz­mı celil, Hahkteala'nın vahdaniyetini beyan için nazil olmuştur.

Nas'sın hükmü, sığasından kat'ı surette anlaşılan şey ile amelin vücubudur.   Te'vile, tahsise, nesha ihtimali  vardır.  Fakat  mü­cerret "bir ihtimal, açık olan ve katiyen malum bulunan manasiyle amelin vücubüne bir mania teşkil etme2. Mesela.- ayeti celilesi, bey ile riba arasında fark bulunduğunu beyan hususunda nas'dır. Çünkü bu ayeti kerimenin makabli bir karinedir ki, bu ayeticeli-le, bey ile riba arasında mümaselet bulunmadığını beyan, bey ile ribayı bir sayanları red için nazil olmuştur. Binaenaleyh ribadan kaçınmanın vücubü de açıkça anlaşılmış, tahakkuk etmiştir.