Talebe mutlaka ilme sarılmalı, dersine çalışmalı ve devam etmelidir.

İlim tahsilinde üç kişinin gayret göstermesi gerektiği söylenmiştir: Biri Talebe, Diğeri Hoca ve diğeri de Babadır.

Talebe mutlaka gece uykusunu feda etmeli, uykusuz kalmalıdır.

Mutlaka gecenin evvelinde ve sonunda derse çalışmak gerekir, zira akşamla yatsı arası bir de sahur vakti mübarek vakitlerdir.

İlim yolcusu talebe, ömrünün taze günlerini ve gençliğin ilk zamanlarını ganimet bilmelidir.

Talebe çalışacağım derken ilerdeki çalışmalarına mani olmaması için vücudunu ve sıhhatini zayıflatacak tarzda kendini zorlamamalıdır. Belki kendine merhametli davranmalıdır. Zira her işte merhamet asıldır.

Talebe İlimde yüksek bir düşünce sahibi olmalıdır. Zira kişi himmet ve gayreti ile uçar ve yükselir. Kuş gibi, iki kanadı ile nasıl uçarsa kişi de gayreti ile yükseklere doğru uçar.

Maksadı elde etmenin baş vasıtası, çalışmak ve gayret göstermektir. Kimin düşünce ve gayreti bir yönde olur da buna çalışır ve devam ederse bunu yapar. Ancak ideali yüksek olur da çalışmazsa ve gayret göstermezse sebat etmezse ya da yüksek bir ideal sahibi değilse işte o zaman umduğundan daha azına nail olacaktır.

Talebe ilmin faziletlerini düşünerek, kendini tahsile, çalışmaya, derse devama zorlamalıdır. Zira ilim, bilinen şeylerin devam etmesi sayesinde yaşar. Mal ise yok olur. Faydalı ilim sebebiyle sahibi güzel bir şekilde anılır ve öldükten sonra da bu anısı devam eder. Vefatından sonra devam etmesi ise alim için ebedi bir hayattır.