Bu, çoğunluğu teşkil eden orta tabakaya hitab yoludur. "Öğüt" demekle yeîinümeyip "güzel" sıfatıyla nitelendirilmiş ol­ması dikkat çekicidir. Bir şeyin güzelliği, sevilmesi; faydah müsbet, kaynaştırıcı, uzlaştırıcı, ümit verici, faaliyete, hayra, iyiliğe, doğru­ya sevkedici, hâsılı tatminkâr olmasıyla doğru orantılıdır.

Vaazlar, hutbeler, sohbet konuşmaları "öğüt" cümlesinden olup "güzel" niteliğini taşımak zorundadırlar. Masallar, hikâyeler, atasözleri ve vecîzeler, şiir ve manzumeler de güzel öğüt'e dahil bilebilirler. Atasözleri, şiir, manzume ve vecîzeler, modern propa­gandanın basitleştirme kuralına uygunlukları yani açık olmak ve özetleyici bir üslûpla birçok şey ifade eîmek imtiyazları sebebiyle "kulaklara küpe" olabilmektedirler. Açık formüller halinde vak'alar ve rakamlarla bîr fikir ifade etmenin, uzun boylu izahlardan çok da­ha etkili olduğunu unutmamak lâzımdır. Meselâ;

"Yiyin, için. İsraf etmeyin." âyet-i kerîmesi ne kadar tam ve unutulmaz bir açıklık ve genelliğe sahiptir.