Kalb; îmânın makam olması dolayısyıyla en son hüküm de oraya âit oluyor. Bir kötülüğü nefretle karşılamak, îmânın en zayıf noktasında da olsa müslümanı îmânında sabit tutuyor. Fakat kötülüğü normal görme veya rızâ gösterme, îmânın o en zayıf hazzın-dan ve kurtarıcılığından da ediyor. Zîrâ, "küfre rızâ, küfür"dür.

Kalb ile buğzun bugün tek kelime ile karşılığı "boykot" ol­malıdır. Yâni müslüman kötü gördüğü bir şeyi kötü görmekle kal­mamalı, boykot etmelidir ki, bu pasif mukavemet cümlesindendir. Esasen, el ve dil, işin aktif cephesini; kalb ile buğuz veya boykot da pasif yönünü ifade eder.

"İnziva"mn meşru olacağı bildirilen devir; kanaatımızca müslüman fertlerin "el" ve "dil" ile bir şey yapma gücünü yitirdiği, ancak kalben buğzedebildiği an olmalıdır. Bu zaman, muayyen bir devre olmayıp herkes için ayr: ayrı zamanlarda tecelli edebilir...