Cihad; Allahu Teala'nın farz kılmış olduğu bir ibadettir. Cihad; hem mal, hem nefis, hem de diğer vasıtalarla edâ edilebilen ve aynı zamanda hiçbir "Mekruh" vakti olmayan bir ibadettir. Hatta öyle ki; bir gayr-i müslim, namazını edâ etmekte olan bir mü'mine hitaben: Bana  kelime-i şehadet'i öğretir misiniz, teklifinde bulunsa, o mü'min'in, bu teklif sebebiyle namazını bozup, tebliği yapması caizdir. Aynı namazı, tebliğden sonra edâ eder.

Cihad; "güç ve gayret sarfetmek, amelde mübalâğa etmek ve zahmet" gibi manalara gelen "Cehd" kökünden türemiştir. İslâmi Istılâhta: Allahu Teala'nın dini için; can, mal, dil ve diğer vasıtalarla eldengelen güç ve gayreti sarfetmeye cihad denir.

Cihad kavramı, "Harb" mefhumundan daha geniştir. Dünyevi endişelerini, heva ve hevesini bir kenara bırakan mükellefin; Allahu Teala'nın rızasını kazanmak niyetiyle küffarla savaşması bir ibadettir. Savaş Cihadın şubelerinden bir şubedir.

Mü'minlerin; ister farz-ı kifaye, ister farz-ı ayn olsun; cihad'a niyyet etmeleri vâcibtir. "Büyük Cihad" yaptığını iddia ederek; gaza etmeyi gönlünden geçirmeyen kimse; şeytanın vesvesesine kapılmış ve nefs-i emmare'sine tabi olmuştur. Nefis terbiyesi iddiasında bulunan her mü'min; bunun mahiyetini iyi tefekkür etmelidir.

Müşriklerle ve kafirlerle yapılması emredilen cihad; onların İslâm'a karşı savaş açmaları münasebetiyledir.

Mü'minlerin; kendi içlerinden bir "Ulû'lemr"seçmelerinin temel sebebi; İslâm'ın emirlerini hakkı ile edâ etmektir. "Ulû'lemr" yeryüzündeki bütün mü'minlerin (Herhangi bir ayırım yapmadan) haklarının takipçisi ve koruyucusudur. Cihad'dan maksad da; müslümanların emniyet içinde bulunmaları, din ve dünya işlerini yürütme  (Edâ edebilme) imkanına kavuşmalarıdır. Darû'l İslâm'a hicret etme imkanını bulamamış, zayıf ve azınlık durumunda bulunan mü'minlere; "Tağuti rejimler" zulmetmeye kalkarlarsa, "Ulû'lemr" derhal cihad ilân edebilir.

Cihad'ın diğer bir sebebi de;  kâfirlerin, mü'minlerle olan ahidlerini bozup, yeniden savaş haline geçmeleridir. Nitekim Hudeybiye Andlaşmasını bozan Mekke Müşriklerine karşı, Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) "Cihad" ilân etmiştir.

Dar lugatta yerleşme mekânı, belde, mahalle ve arsaların tamamı, bir kavmin konakladığı, yerleştiği yerdir. Istılahta; Herhangi bir inanç sahiplerinin kuvvet ve hâkimiyetle ele geçirdiği belde manasına kullanılır. Mü'min için; yeryüzünün doğusu da, batısı da Allahu Teala'ya aittir. Yeryüzünün tamamı; "Niyyet" ehli mü'min için "Vatan-ı Aslî" veya "Vatan-ı İkâmet" olabilir. Dolayısıyla "Vatan" ile "Dar" mefhumu arasında büyük farklar vardır.