İlim; salih amel için zaruridir. Bildikleriyle amel etmeyen muallim (öğretmen); Allahu Teala'nın gazabına hedef olur. Hakkı batıla karıştırıp, hakikati gizlemek ne büyük bir zulümdür. Muallim (öğretmen); karşısındaki kimsenin anlayış kaabiliyetini tesbit edip, ona göre davranmak mecburiyetindedir. Anlaşılmayan kelimelerden ve üstü kapalı ibarelerden uzak durulmalıdır. Bu gibi sözlerde bir fayda yoktur. Çünkü bu sözler kalbi bulandırır, aklı şaşırtır, zihinleri hayrete düşürür veya dinleyenleri murad olunmayan manaları anlamaya sevk eder de, herkes kendi kaabiliyetine göre tevillerde bulunur. Muallim (öğretmen), "takva ehli" olmak durumundadır. Muallimler (öğretmenler); mutlaka öfkelerini yenen ve öğrencilerinin kusurlarını affeden bir mizaca sahip olmalıdırlar. İnsanın kendi nefsini ilgilendiren konularda af yolunu seçmesi büyük bir meziyettir. Ancak Allahu Teala'nın hukukunun ihlal edildiği noktalarda; sırf "Allah için" buğz etmek, ihlasın tabii bir sonucudur.

İlim elde etmek için gayret eden kimse; öğretmenlerine karşı ne kadar saygı gösterse azdır. Çünkü ilim; ebedi ahiret hayatını kazanmak noktasında bir vasıtadır. Bilindiği gibi alimler, peygamberlerin varisleridirler.

Son Güncelleme : 18.11.2007 - 19:04

Ortalama Üye Değerlendirmesi

   (0 Oylama)