Vakıf; "Habsetmek" manasına olup "Vakafe" fiilinin masdarıdır. Çoğulu "Evkâf"dır. Istılâhta: "Bir mülkün menfaatini insanlara tahsis edip; aslını Allahu Teala'nın mülkü hükmünde olmak üzere, mülk edinme veya edindirmeden alıkoymaktır şeklinde târif edilmiştir. Vakıf; lâzım ve sabittir, vakfedenin onu iptal etmesi caiz değildir.

Vakfedilen malın; alış-verişe, hibeye ve mirâsa konu olamaz. Zira vakıfta asıl olan belli bir süre ile sınırlandırılmamasıdır. Vakıf, muvakkat olarak yapılırsa câiz olmaz. Meselâ: Bir kimse "Şu hanemi bir gün veya bir ay müddetle vakfettim" dese, bu vakıf sahih olmaz. Çünkü vakfın, ebedi olması şarttır. Esasen vakfın hükmü: Vakfedilen şeyin; vakfeden kimsenin mülkünden çıkması ve Allahu Teala'nın mülkü hükmüne girmesidir. Bu sebeble; alış-verişe, hibeye ve mirâsa konu olamaz.

Mülkünden bir kısmını vakfetmek isteyen kimse; vakfedeceği şeyin mâhiyetini, ne için vakfettiğini (Fakir, miskin vs..) ve nasıl kullanılması gerektiğini kat'i olarak beyan etmelidir. Vakfın rüknü; mülkün vakfedildiğine delâlet eden hususi lâfızlardır.