Vekâlet; lûgatta muhafaza etmek, korumak manasınadır. Bu sebeble: "Seni malıma vekil ettim" diyen kimse hakkında biz; "Ancak o kimse, muhafaza etmeye mâlik olur" deriz. Ba'zıları: "Vekâletin tertibi; tefviz ve i'timâd manasına delâlet eder" demişlerdir. Tevkil yani Vekil kılma; lugat yönünden, işi başkasına tevfiz etmek, ısmarlamak demektir. İslâmi ıstılâhta: Bir kimsenin, başka bir kimseyi; kendi yerine koymasına ve tasarruflarını belirlemesine vekâlet denilir. Bir kimsenin; kendisinin akid yapması câiz olan her hususta, bir başkasını vekil tâyin etmesi sahihtir. Çünkü insan; bazı hallerde, kendisi bizzat yapma gücüne hâiz olmayabilir. Bu gibi durumlarda; ehil olan bir kimseyi, vekil tâyin ederek ihtiyacını giderir.